Frá 2005-2010 hefur þetta gerst.

Nýjar rannsóknir á anatómíu brjósta kollvarpa 160 ára gömlum rannsóknum sem allar fræðibækur og almennar bækur um brjóstagjöf hafa byggt á. Einnig hefur ný vitneskja kollvarpað 60 ára gömlum rannsóknum á sogi barna. Því er mikilvægt að kynna sér þetta efni vel en það er grunnurinn á því hvernig brjóstagjöf gegnur fyrir sig.

Hægt er að nálgast nýju myndirnar hér. 

Hvað hefur breyst:   

1.       Mjólkurgangar greinast nær geirvörtunni en áður var talið.

2.       Hinir margumtöluðu safngangar eru ekki til staðar.

3.       Kirtilvefur finnst nær geirvörtu en áður var talið.

4.       Lítið eru um fituvef undir og við geirvörtu.

Sjá grein hér um liffræðilega uppbyggingu brjóstsins.

Nýleg rannsókn frá 2006 á sogi barna kollvarpaði 60 ára gömlum rannsóknum á sogi barna sem allar fræðibækur og almennar bækur um brjóstagjöf hafa byggt á Tongue movement and intraoral vaccume.pdf

og hér  Ultrasound Imaging of Infant Durning Breast-feeding.

Glandular og fituvefur

Hlutfall mjólkurkirtla og fituvefns í mjólkandi brjósti er 2:1.

65% af mjólkurkirtla eru staðsettir inna við 30 mm radíus frá geirvörtuna.

Fituvefur er staðsettur á þremur svæðum.

-Retromammary

-Kirtilvefur (Intraglandular)

-Subcutaneous

Innkirtlafita og kirtilvefur er samtvinnuð og því mjög erfitt að aðgreina.

Lítið er um subcutaneous fita næst geirvörtunni.

Ganga kerfi

Gangakerfi brjósta eru svipuð á milli brjósta sömu konu, en mikil breytileiki er á milli kvenna. Því getur verið erfitt að bera konur saman.

Aðalstarf mjólkurganga er fluttningur á mjólk en ekki geymsla mjólkur eins og áður var talið.

Gangakerfið er mjög flókið að uppbyggingu og óreglulegt.

Þvermál mjólkurganga er mjög breytilegt á milli kvenna (1-4,4 mm).

Mjólkurgangurinn þennst út við mjólkurlosun (58%).

Aðal mjólkurgangar

Aðal mjólkurgangarnir eru staðsettir undir geirvörtunni:

-Eru mest 2 mm í þvermál.

-Mjólkurgeymar við geirvörtu finnast ekki.

-Fjöldi mjólkurganga sem opnast út í geirvörtu eru á bilinu 4-18.

Rannsóknarniðurstöðurnar sýna mikinn breytileika á milli mæðra hvað varðar rýmis til framleiðslu á brjóstamjólk og möguleikum á hröðum flutningi mjólkur. Móðir með lítið rými þarf að gefa oftar en móðir með stórt rými til mjólkurmyndunar þrátt fyrir að í lok dags mjólki þær samærilegt magn. Móðir með möguleika á hröðu streymi mjólkur vegna þvermáls mjólkurganga þarf að gefa sjaldnar er móðir með þrengri mjólkurgöng.

Af þessu má leiða að mjög erfitt er að bera mæður saman og mikilvægt er að kynnast getu hverrar einstakara móður svo hægt sé að aðlaga leiðbeiningar að hennar líkamsstarfsemi. Staðlaðar leiðbeiningar geta í mörgum tilfellum jafnvel verið hættulegar.